Ik zie mezelf nog zo zitten
Ik zie mezelf nog zo zitten, als laatste op kantoor omdat de waan de dag alwéér mijn agenda had overgenomen, me afvragend sinds wanneer leidinggeven zo’n rotklus was geworden. Het is niet dat ik een groentje was. Sterker nog, leidinggeven ging mij eigenlijk altijd vrij makkelijk af. Maar nu was ik in een situatie beland die ik maar niet ten goede gekeerd kreeg.
Mijn team leunde onevenredig zwaar op mij, elke keer als ik de verantwoordelijkheid legde waar die hoorde kreeg ik ‘m als een boemerang terug. Deadlines werden regelmatig naar de toekomst verplaatst zonder dat iemand zich daar druk om leek te maken, maar ondertussen werd er wél telkens nieuw werk aangenomen. Besluiten werden niet op elkaar afgestemd, waardoor een stap vooruit vaak óók twee stappen terug betekende. De sfeer in mijn team was gespannen, waardoor niemand meer zelf een meningsverschil oploste. En als ik niet uitkeek ging er een bestuurder snel op mijn managementstoel zitten en de lakens (mijn lakens) uitdelen.
Trukendoos
Natuurlijk had ik de hele management-trukendoos al geopend en toegepast. Hoeveel tijd en geld er wel niet is gaan zitten in teambuilding, samenwerkingstrainingen of trainingen om skills als bijvoorbeeld feedbackvaardigheden te verbeteren… En alles had maar tijdelijk resultaat.
Ik moet je bekennen: ik heb best lang lopen aanmodderen. Te trots en te eigenwijs om mijn verlies toe te geven. Zo voelde het tenminste. Maar ondertussen deed ik steeds vaker water bij de wijn van mijn eigen principes en ambities. Het kostte gewoon teveel energie om de lat hoog te houden.
Maar als ik érgens een hekel aan heb, dan is het wel genoegen nemen met een lage lat. Zodoende besloot ik me serieus te gaan verdiepen in groepsgedrag, veranderprocessen en leiderschap. Ik wilde leren waarom mensen niet altijd doen wat je van ze vraagt, ook al zijn ze daar prima toe in staat. Het antwoord op die vraag werd mijn gamechanger!
Wat ik ontdekte…
Ik ontdekte namelijk dat gedrag van mensen hoofdzakelijk bepaald wordt door de omstandigheden waarin zij hun werk doen. En dat je daarmee kan stellen dat groepsgedrag van mensen áltijd een logische functie heeft in de geldende omstandigheden, hoe vervelend je dit gedrag ook vindt.
Elk gedrag dient een belang – een persoonlijk belang – en die belangen worden beïnvloed of veroorzaakt door de omstandigheden waarin mensen werken. En dat is goed nieuws, want mensen veranderen is super moeilijk. Maar de omstandigheden waarin mijn mensen werkten, die kon ik wél veranderen.
Leidinggeven werd daarmee – vooral – een kwestie van belangen behartigen door telkens de juiste omstandigheden te organiseren.
Er ging een wereld voor me open
Leidinggeven transformeerde van het continu bijsturen van mensen, hen eindeloos aanspreken op gedrag en telkens weer brandjes blussen naar het mezelf keer op keer de vraag stellen: welk belang wordt er gediend met dit gedrag? En welke omstandigheden dragen hieraan bij, houden het gedrag in stand?
Toen ik eenmaal leerde hoe je de beste omstandigheden creëert voor een team dat resultaten boekt én het samen goed heeft met elkaar, kwam er een definitief einde aan mijn frustratie over het gedoe. Gedrag werd ineens voorspelbaar.
Groot besluit
Deze kennis en ervaring was té relevant om voor mezelf te houden. Ik nam een GROOT besluit en ging uit dienst. Vanaf nu wilde ik andere leidinggevenden die in een vergelijkbare situatie zitten als ik zat, leren hoe zij de best mogelijke omstandigheden voor hun teams kunnen organiseren om zo het functioneren en het welbevinden van dat team te verbeteren. En zo is mijn bedrijf geboren.
‘Critical friend’
Sindsdien werk ik als ‘critical friend’ voor directeuren in het publieke domein die met de handen in het haar zitten. Ik werk het liefst aan vragen waarbij er voor jou als opdrachtgever veel op het spel staat. Waar jijzelf of anderen (coaches, opleiders, trainers) misschien hun tanden al eens stuk op hebben gebeten, zonder succes. Oftewel: waar de lat lekker hoog ligt ;).
Wil jij grip op het gedrag van jouw MT?
Het zijn de omstandigheden waarbinnen jouw team moet functioneren, die de oorzaak zijn achter al het gedoe waar je nu mee worstelt.
Wat je verder misschien nog leuk vind om over mij te weten
Ik begon mijn leven als zelfstandige als ‘troubleshooter’. Tot ik ontdekte dat geen enkele leidinggevende aan zijn of haar MT wil vertellen dat er een troubleshooter is ingehuurd. Het was de directeur van de gemeente Overbetuwe die mij haar ‘critical friend’ noemde: Kritisch en veeleisend op inhoud en strategie, maar altijd denkend vanuit haar belang en dat van de organisatie. Ik vond het een eer zo genoemd te worden en sindsdien voer ik de geuzennaam ‘critical friend’ als functietitel.
Ooit, in een ander leven, heb ik 6 maanden als duikgids gewerkt in Azië. Ik heb altijd terug gewild, om mijn vriend de tofste duikplekken te laten zien. Het duurde even, we stichtten eerst een gezin en ik startte mijn bedrijf, maar afgelopen zomer was het zover. En niet alleen hij, maar ook onze twee puberdochters waren mee. Zelden ben ik zo trots en gelukkig geweest.
Mijn lievelingsbezigheid is onder de mensen zijn. Goede vrienden zien, oude bekenden tegenkomen of nieuwe mensen leren kennen. Ik vind het allemaal heerlijk! En als er ergens gedanst kan worden, ben ik erbij. Liefst op muziek uit de jaren ’80. Van die lekkere alternatieve rock.
Ik woon in Nijmegen aan de ‘Via Gladiola’, de straat die zo genoemd wordt tijdens de intocht van de Vierdaagse. Elk jaar weer moedigen wij de lopers uit volle borst aan, één groot feest is dat! Ik blijf altijd tot de laatste loper is geweest. Want wát een bewondering heb ik voor hen, die vlak voor de bezemwagen uit een race tegen de klok lopen, vaak strompelend van de pijn.
Eerst liever zelf aan de slag? Dan is dit waar je mee wil beginnen
Download nu gratis de snelstarter voor directeuren die vandaag willen weten wat ze morgen kunnen doen om impact te maken.