“Mag ik er eentje extra meenemen voor de collega die er niet bij was vandaag?”

“Nee”, was het antwoord van de manager.

De vraag ging over een attentie die de manager uitdeelde aan haar medewerkers na afloop van een teambijeenkomst. Daarmee bedankte ze hen voor hun aanwezigheid en inzet.

De medewerker die de vraag stelde vond het onattent en te streng. Ik vind juist van niet.

Waarom niet? Omdat je met die extra attentie onbedoeld iets anders faciliteert. Namelijk het idee dat je er eigenlijk niet bij hoeft te zijn om niets te missen.

Veel managers faciliteren (vaak onbedoeld) de afwezigheid van hun medewerkers door ze op voorhand hiervoor al te compenseren. Bijvoorbeeld door een uitgebreid verslag na te sturen, ze achteraf bij te praten of, zoals in dit voorbeeld, door de leukigheidjes die uitgedeeld worden via een collega toch bij hen te doen belanden.

Maar als je dat doet, dan wordt het voor die medewerkers ook niet meer relevant om er wél bij te zijn.

Zo loop je kans dat jouw medewerkers steeds vaker wegblijven bij jouw teambijeenkomstenn en hun tijd aan andere dingen besteden, terwijl ze erop rekenen dat jij ze achteraf wel op de hoogte brengt van de belangrijkste oogst van de bijeenkomst en, als er iets leuks uitgedeeld wordt, ze dat op een andere manier ook wel ontvangen.

Nee zeggen tegen die extra attentie is wat mij betreft dus een hele heldere boodschap: er zijn doet ertoe. Niet omdat je anders iets misloopt, maar omdat betrokkenheid, aandacht en aanwezigheid niet te vervangen zijn door een samenvatting of kadootje achteraf.

En ja, soms voelt dat ongemakkelijk, maar het is wel eerlijk.

Herkenbaar? Hoe maak jij het je teamleden onbedoeld makkelijk om niet te verschijnen?